تحليل بقاي 5 ساله‌ي پيوند كليه و تعيين عوامل مؤثر بر آن

مقدمه: پيوند كليه روش درماني مناسب و مؤثرترين استراتژي درماني براي بيماران مبتلا به مرحله‌ي نهايي نارسايي كليه مي‌باشد. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان بقاي 5 ساله‌ي پيوند كليه و تعيين عوامل مؤثر بر آن، در بين بيماران پيوند شده در دو مركز پيوند در كرمانشاه از ابتداي سال 1380 تا پايان سال 1391 بود. روش‌ها: مطالعه به صورت هم‌گروهي گذشته‌نگر بر روي اطلاعات 756 پيوند كليه‌ي انجام ‌شده در شهر كرمانشاه طي سال‌هاي 91-1380 صورت پذيرفت. روش‌هاي Kaplan–Meier و رگرسيون Cox جهت برآورد ميزان بقاي پيوند و آزمون لگ رتبه (Log rank) براي بررسي اختلاف بين بقاي تجمعي زير گروه‌ها در محيط نرم‌افزاري STATA مورد استفاده قرار گرفت. يافته‌ها: با استفاده از روش Kaplan–Meier، ميزان بقاي شش ماهه، يك ساله، سه ساله و پنج ساله‌ي كليه‌ي پيوندي به ترتيب 89/0، 87/4، پ80/0 و 75/0 درصد به دست آمد. مدل رگرسيوني Cox نشان داد كه متغيرهاي نسبت دهنده، جنس دهنده و گيرنده، مقدار كراتينين و هموگلوبين بعد از عمل به صورت معني‌داري با ميزان بقاي پيوند مرتبط مي‌باشند. نتيجه‌گيري: ميزان بقاي 5 ساله‌ي پيوند كليه در اين مراكز 75 درصد به دست آمد كه در مقايسه با ميزان‌هاي گزارش‌ شده از ساير مراكز بزرگ پيوند كليه، رضايت‌بخش به نظر نمي‌رسد.