بررسي وضعيت متيلاسيون ژن‌هاي 1SFRP و 2SFRP در بيماران مبتلا به لوسمي ميلوييدي حاد در زمان تشخيص

مقدمه: لوسمي ميلوييدي حاد (AML يا Acute myeloid leukemia) گروه هتروژني از بدخيمي‌هاي هماتولوژيك مي‌باشند كه عوامل زيادي در پاتوژنز آن‌ها دخيل هستند. متيلاسيون DNA در نواحي CpG (Cytosine-phosphate-guanine) پروموتور بعضي از ژن‌ها نقش مهمي در شروع و پيشرفت تومورها دارد. پروتئين‌هاي SFRP (Secreted frizzled-related protein)، تنظيم كننده‌هاي منفي مسير سيگنالينگ Wnt مي‌باشند. در مطالعه‌ي حاضر، وضعيت متيلاسيون ژن‌هاي 2SFRP و 1SFRP در بيماران AML تازه تشخيص داده شده و افراد سالم مورد بررسي قرار گرفته است. روش‌ها: نمونه‌ي خون محيطي 43 بيمار AML در زمان تشخيص و 25 فرد طبيعي به عنوان شاهد جهت بررسي وضعيت متيلاسيون دو ژن 2SFRP و 1SFRP مورد بررسي قرار گرفت. براي بررسي وضعيت متيلاسيون ژن‌هاي 2SFRP و 1SFRP از تكنيك MSP (Methylation specific- PCR يا Methylation specific- Polymerase chain reaction) استفاده شد. از آزمون Mann–Whitney U براي بررسي ارتباط بين هايپرمتيلاسيون ژن‌هاي 2SFRP و 1SFRP با پارامترهاي باليني بيماران استفاده شد. يافته ها: براي ژن 1SFRP در افراد بيمار از 43 نمونه 13 مورد (30/2 درصد) و براي ژن 2SFRP از 43 نمونه 9 مورد (20/9) هايپرمتيله بود. در هيچ كدام از نمونه‌هاي شاهد كه مربوط به افراد سالم بودند، متيلاسيون اين دو ژن مشاهده نشد. بيشترين هايپرمتيلاسيون 1SFRP ( P=0/28) و 2SFRP ( P=0/004 ) در زير گروه 0M مشاهده شد. نتيجه‌گيري: متيلاسيون ژن‌هاي 2SFRP و 1SFRP همانند بسياري از سرطان‌هاي توپر، در بيماران مبتلا به AML نيز ديده مي‌شود. از اين رو احتمال مي‌رود كه متيلاسيون اين ژن‌ها در شروع بيماري نقش داشته باشد.