اثر جداگانه و همزمان يك دوره‌ي تمرين شنا و مصرف مكمل كورستين بر استئوآرتريت زانوي موش صحرايي

مقدمه: استئوآرتريت (OA يا Osteoarthritis) يكي از شايع‌ترين اختلالات عضلاني- اسكلتي است كه مي‌تواند به درد مزمن و ناتواني شديد بيمار منجر شود و پيش‌بيني شده است با افزايش سن جمعيت، شيوع آن در آينده به طور چشمگيري افزايش يابد. روش‌ها: در تحقيق تجربي حاضر، 30 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار (ميانگين وزن 1 ± 173 گرم و سن 8 هفته) به طور تصادفي به 5 گروه 6تايي شامل گروه‌هاي شاهد سالم، شاهد پايه، كورستين، شنا و نيز كورستين + شنا تقسيم شدند. براي ايجاد استئوآرتريت از تزريق درون مفصلي، مونو سديم يدواستات (lµ 50) در زانوي راست نمونه‌ها استفاده شد. پروتكل تمريني اين پژوهش شامل شنا با شدت متوسط و به مدت 28 روز بود. پس از اتمام دوره، حيوانات كشته شدند و مفاصل زانوي هر دو پاي آن‌‌ها مورد بررسي هيستوپاتولوژيكي قرار گرفت. از آزمون آماري One-way ANOVA (One-way analysis of variance) (050/0 ≥ P) و سپس آزمون تعقيبي Tukey به منظور تجزيه و تحليل كمي يافته‌ها استفاده شد. يافته‌ها: در رابطه با شاخص نسبت عمق ضايعه تفاوت معني‌داري بين گروه كورستين (0/002 = P)، شنا (0/001 = P) و كورستين + شنا (0/001 = P) با گروه شاهد پايه وجود داشت (0/001 = P). همچنين در رابطه با شاخص عرض كل ناحيه‌ي تخريب شده و عرض ناحيه‌ي تخريب شده به طور معني‌دار، تفاوت معني‌داري بين تمامي گروه‌ها با گروه شاهد پايه وجود داشت (0/001 = P). نتيجه‌گيري: مصرف مكمل كورستين و تمرين شنا با شدت متوسط، هر يك به تنهايي و به صورت تركيبي مي‌توانند اثر مثبتي در بهبود علايم استئوآرتريت زانوي موش‌هاي صحرايي داشته باشند.