ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت دﯾﺮﯾﻨﻪ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻧﺨﻞ اﺑﺮاﻫﯿﻤﯽ ﻣﯿﻨﺎب ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ دﻧﺪان ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش PIXE

ﺷﻨﺎﺧﺖ وﺿﻌﯿﺖ ﻏﺬاﯾﯽ در ﺟﻮاﻣﻊ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ از اﻫﻤﯿﺖ زﯾﺎدي در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ.ﻣﺤﻘﻘﺎن از روﺷﻬﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺑﺮاي دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ روﺷﻬﺎ ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ اﺳﮑﻠﺘﻬﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻫﺎي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ.ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ دﻧﺪاﻧﻬﺎ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺑﻌﺪ از ﻣﺮگ،دﻧﺪاﻧﻬﺎ ﺑﯿﺶ از دﯾﮕﺮ ﺑﺨﺸﻬﺎي اﺳﮑﻠﺖ در اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ .ﻫﺪف از ﻧﮕﺎرش اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ اﻧﺠﺎم ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت دﯾﺮﯾﻨﻪ ﺗﻐﺬﯾﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻧﺨﻞ اﺑﺮاﻫﯿﻤﯽ اﺳﺖ.ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر دو اﺳﮑﻠﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ از ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻧﺨﻞ اﺑﺮاﻫﯿﻤﯽ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ.از ﻫﺮ اﺳﮑﻠﺖ ﭼﻬﺎر دﻧﺪان ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از دﺳﺘﮕﺎه PIXEﻣﻮرد ﺗﺠﺰﯾﻪ ﻋﻨﺼﺮي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.ﺳﭙﺲ در ﻣﻮرد ﻫﺮ اﺳﮑﻠﺖ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻨﯽ از ﻣﺠﻮع ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه از ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻋﻨﺼﺮي ﻫﺮ ﭼﻬﺎر دﻧﺪان ﺗﻬﯿﻪ ﺷﺪ و ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي ﮐﻠﯽ ﺑﺮ اﺳﺎس آن اﻧﺠﺎم ﺷﺪ.ﻧﺘﯿﺠﻪ ﭘﮋوﻫﺶ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ درﯾﺎﯾﯽ اﺻﻠﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺎده ﻏﺬاﯾﯽ در ﻧﺨﻞ اﺑﺮاﻫﯿﻤﯽ ﺑﻮده ،ﻏﺬاﻫﺎي ﮔﯿﺎﻫﯽ ﭼﻨﺪان ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮده و ﻣﺮدﻣﺎن اﯾﻦ ﻧﺎﺣﯿﻪ از آﺑﻬﺎي زﯾﺮزﻣﯿﻨﯽ و ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎ ﺑﺮاي ﺗﻐﺬﯾﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮده اﻧﺪ.

this article has no abstract