نقش زيبايي شناسي در گزينش نسخه‌هاي شاهنامة فردوسي

فاقد عنوان لاتين

تحليل هنرشناختي و ارزيابي زيبايي‌شناسي نسخه‌هاي ادب پارسي باتوجه‌به ريشه‌داربودن عنصر زيبايي در آن، كار دشواري است. به همين سبب تصحيح‌كنندگان متون ادبي با در نظر گرفتن روش‌هاي علمي كه پايۀ اصلي در تصحيح متون است، به رعايت معيارهاي زيبايي‌شناسانه نيز توجه دارند؛ زيرا بي‌ترديد پديدآورندگان متون ادبي نيز در خلق آثار خود به جنبه‌هاي زيبايي‌آفريني اهميت داده‌اند. از‌اين‌رو بررسي اين متون نيازمند ذوق و دانش و بينش گسترده‌اي به‌ويژه در زمينۀ علوم بلاغي است؛ تجربۀ تصحيح‌كنندگاني مانند جلال خالقي مطلق در تصحيح شاهنامۀ فرودسي تأييدكنندة همين موضوع است. نگارندگان در اين پژوهش مي‌كوشند تا نقش زيبايي‌شناسي را در گزينش نسخه‌بدل‌هاي شاهنامه در تصحيح استاد جلال خالقي مطلق بررسي كنند. اين بررسي باتوجه‌به علوم بلاغي به‌ويژه صنايعي مانند صدامعنايي، هم‌آيي، تكرار، جادوي مجاورت، آشنايي‌زدايي در ساختار واژه‌ها و تركيبات اين اثر باشكوه به انجام مي‌رسد.