بررسي وضعيت بافت فرسوده وعوامل موثر بر شكل گيري حاشيه نشيني با استفاده از مدل تركيبي SWOT- AHP « مطالعه ي موردي محله ي جويباره اصفهان»

ﻣﻔﻬﻮم ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ داراي اﺑﻌﺎد اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ، ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و اﻗﺘﺼﺎدي اﺳﺖ ؛ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ رﺷﺪ ﺳﺮﯾﻊ ﺟﻤﻌﯿﺖ و ﺗﻤﺎﯾﻞ اﻓﺮاد ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ در ﺷﻬﺮﻫﺎ ﮔﺴﺘﺮش ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺷﻬﺮ زﯾﺴﺘﮕﺎﻫﯽ اﺳﺖ اﻧﺴﺎن ﺳﺎﺧﺖ و در زﯾﺮ ﯾﮏ ﻗﺪرت ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺟﻤﻌﯿﺘﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﭘﺎﯾﺪاري را در درون ﺧﻮد ﺟﺎي ﻣﯽ دﻫﺪ.ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ در ﻣﺤﺪوده اي از ﺷﻬﺮ ، ﺣﯿﺎت آن ﺑﻪ ﻫﺮ ﻋﻠﺘﯽ رو ﺑﻪ رﮐﻮد رود ، ﺑﺎﻓﺖ ﺷﻬﺮي آن ﻣﺤﺪوده در روﻧﺪ ﻓﺮﺳﻮدﮔﯽ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد.ﻣﻔﻬﻮم ﻓﺮﺳﻮدﮔﯽ ﺷﻬﺮي را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺗﻨﺰﯾﻞ ﺷﺮاﯾﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻗﺘﺼﺎدي و ﮐﺎﻟﺒﺪي ﺑﺎﻓﺖ ﺷﻬﺮي داﻧﺴﺖ. ﻫﺪف از اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮرﺳﯽ وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺎﻓﺖ ﻓﺮﺳﻮده وﻋﻮاﻣﻞ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮ ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮي ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﺤﻠﻪ ي ﺟﻮﯾﺒﺎره ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺪلSWOT -AHP ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ در اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮاي ﺗﺤﻠﯿﻞ داده ﻫﺎ از آﻣﺎر ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ ) ﻓﺮاواﻧﯽ داده ﻫﺎ (و آﻣﺎر اﺳﺘﻨﺒﺎﻃﯽ ) ﻫﻢ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﭘﯿﺮﺳﻮن ، اﺳﭙﯿﺮﻣﻦ ، رﮔﺮﺳﯿﻮن( اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ. روش ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ-ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺟﻬﺖ ﺟﻤﻊ آوري اﻃﻼﻋﺎت از ﭘﺮﺳﺶ ﻧﺎﻣﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ.ﻧﺘﺎﯾﺞ ﭘﮋوﻫﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ. ﺗﻮزﯾﻊ زﯾﺮﺳﺎﺧﺘﻬﺎ و ﺧﺪﻣﺎت ﺷﻬﺮي ﻧﻘﻄﻪ ﻗﻮت، ﺑﺎﻻﺑﻮدن آﻟﻮدﮔﯽﻫﺎي ﺻﻮﺗﯽ و ﻫﻮاﯾﯽ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ، ﺑﻬﺒﻮد وﺿﻌﯿﺖ دﻓﻊ آب ﻫﺎي ﺳﻄﺤﯽ و ﻓﺎﺿﻼب ﺷﻬﺮي در ﺳﻄﺢ ﻣﺤﺪوده ﺑﺎﻓﺖ ﻓﺮﺳﻮده ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ و ورود اﻋﻤﺎل ﻧﺎﺷﺎﯾﺴﺖ)ﺳﺮﻗﺖ، ﻣﺰاﺣﻤﺖ و ﻧﺎاﻣﻨﯽ( در ﻣﺤﻠﻪ ﻣﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ

No abstract