معرفي نسخۀ خطي مطلع الانوار جوزاي نطنزي و سبك‌شناسي آن

فاقد عنوان لاتين

از ابوتراب بن حسن حسيني متخلص به جوزاي نطنزي، دو نسخه از مطلع الانوار باقي مانده است؛ نسخۀ اساس به شمارۀ 2311 در كتابخانۀ ملي و نسخۀ ديگري به شمارۀ 963 در كتابخانۀ مجلس شوراي اسلامي موجود است. اين پژوهش كه به روش توصيفي‌تحليلي انجام شده، بر آن است تا ضمن معرفي اوضاع و احوال شاعر، به بررسي اشعار و برخي از ويژگي‌هاي سبك‌شناسي آن‌ها بپردازد. برآيند پژوهش نشان مي‌دهد كه هرچند جوزاي نطنزي از لحاظ سبك‌شناسي به سه سطح زباني، ادبي و فكري توجه داشته، در اشعار خود در پي تبيين محتواست و مي‌خواهد انديشه‌هاي خاص خود را كه جنبۀ مذهبي دارد و بيشتر در مدح امام علي(ع) است، به مخاطب تفهيم كند. به همين دليل استفاده از صنايع لفظي و معنوي در درجۀ دوم اهميت قرار دارد.