تاثير كمالگرايي كاركنان بر اثربخشي سازماني با مطالعه نقش ميانجي بهبود عملكرد شغلي كاركنان (مورد مطالعه: سازمان جهاد كشاورزي استان آذربايحان غربي)

پژوهش حاضر با هدف بررسي كمالگرايي كاركنان بر آثربخشي سازماني با مطالعه نقش ميانجي بهبود عملكرد شغلي كاركنان انجام گرفت. روش: از نظر هدف كاربردي، از نظر شيوه جممع آوري داده‌ ها توصيفي -پيمايشي است. جامعه آماري كاركنان سازمان جهاد كشاورزي استان آذربايجان غربي در سال 96 مي‌باشد كه تعداد آنها 550 مي‌باشد.. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 223 نفر برآورد و از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده افراد نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده‌ ها، پرسشنامه استاندارد مي‌باشد. جهت بررسي روائي و پايايي ابزار هاي اندازه‌گيري به نتايج مدل اندازه ‌گيري استناد شد . بررسي مقادير آلفاي كرونباخ و پايايي مركب ابزار هاي اندازه‌گيري بيشتر از 0،7 بود كه نشان داد پرسشنامه‌ هاي از پايايي لازم برخوردار هستند. براي تحليل داده‌ ها از مدلسازي معادلات ساختاري با كمك نرم افزار استفاده شد. يافته ها: نتايج آزمون فرضيات نشان داد كه كمالگرايي كاركنان بر اثربخشي سازماني با مطالعه نقش ميانجي عملكرد شغلي كاركنان تاثير دارد. نتيجه گيري: براساس ييافته هاي پژوهش، مديران مي‌توانند از طريق اثربخشي سازماني و بهبود عملكرد شغلي كاركنان، زمينه كمالگرايي كاركنان را فراهم آرند.

No abstract