بررسي تأثير هوش هيجاني بر رضايت شغلي كاركنان با توجه به نقش ميانجي آواي سازماني

هدف از تحقيق حاضر، بررسي تأثير هوش هيجاني بر رضايت شغلي با ملاحضه نقش ميانجي آواي سازماني مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل كاركنان سازمان مديريت و برنامه­ريزي استان تهران به تعداد 287 نفر است كه 165 نفر به عنوان حجم نمونه تعيين گرديد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از دو روش آمار توصيفي و آمار استنباطي استفاده شده است. نتايج آزمون تحليل حداقل مربعات جزئي نشان داد هوش هيجاني بر رضايت شغلي كاركنان سازمان تأثير مثبت و معني داري دارد. همچنين، با توجه به تأثير هوش هيجاني بر آواي سازماني و از طرفي تأثير آواي سازماني بر رضايت شغلي، نتايج حاكي از وجود نقش ميانجي آواي سازماني در تأثير هوش هيجاني بر رضايت شغلي دارد. بطور كلي، يافته‌هاي ما نشان مي‌دهد كه چگونه روند فكري كاركنان مي‌تواند منجر به ايجاد حس نزديكي، تعهد سازماني و صداي آن­ها شود كه اين موضوع مي­تواند رضايت آن­ها را در پي داشته باشد.