تبيين سرچشمه‌هاي جغرافياي سياسي تنش و منازعه عراق عليه ايران براساس الگوي‌ هاي‌پوتيتكا

An Explanation of Geopolitical Origins of Tension and Conflict between Iran and Iraq on the Basis of Hypothetica Model

وجود روابط مبتني بر تنش و منازعه ميان واحدهاي سياسي- فضايي در ابعاد مختلف محلي، ملي و منطقه‌اي از قديمي‌ترين و پايدارترين وجوه زمامداري انسان در طول تاريخ به‌شمار مي‌رود. اين امر از زمان تشكيل و رسميت يافتن دولت- ملت‌ها بعد از قرارداد وست‌فاليا شكل بارزتري به‌خود گرفت و همواره در برهه‌هاي مختلف، روابط خصمانه ميان كشورهاي همسايه، جايگزين روابط دوستانه شده كه در بسياري از موارد به جنگ و درگيري نيز انجاميده است. در اين بين، عوامل و ارزش‌هاي جغرافيايي و جغرافياي سياسي نقش عمده‌اي در بروز تنش و منازعه ميان واحدهاي سياسي همسايه ايفا كرده است. در اين پژوهش سعي شده است با رويكرد توصيفي- تحليلي و با بهره گرفتن از منابع كتابخانه‌اي، به تبيين و بررسي سرچشمه‌هاي جغرافياي سياسي تنش و منازعه عراق عليه ايران بر پايه الگوي «هاي‌پوتيتكا»ي پيتر هاگت پرداخته شود. فرضيه‌ بنيادين اين مقاله آن است كه عوامل جغرافياي سياسي نظير مسأله مرزها، قوميت و مذهب، ادعاهاي سرزميني، مرز دريايي در خليج فارس، حوزه‌هاي انرژي مشترك، وابستگي هيدروپليتيك عراق به ايران و...، نقش عمده‌اي در بروز تنش و منازعه عراق عليه ايران ايفا كرده است.

فاقد چكيده