Common herbal treatments for senile dementia in ancient civilizations: Greco-Roman, Chinese, Indian, and Iranian

درمان‌هاي گياهي مشترك براي زوال عقل سالمندي در تمدنهاي باستاني: تمدن يونان و روم، چين، هند و ايران

مقدمه: زوال عقل سالمندي شايع‌رين نوع زوال عقل با هزينه‌هاي قابل ملاحظه اجتماعي و اقتصادي است. ماهيت اين بيماري پيچيده است و درمان‌هاي رايج نتوانسته‌اند همه جنبه‌هاي اين بيماري را پوشش دهند. اخيراً تمركز بر تركيبات طبيعي مخصوصاً موادي كه سابقه مصرف سنتي دارند در دستور كار مطالعات علمي است. هدف: هدف اين مطالعه بررسي درمانهاي مشترك زوال عقل در طب باستاني يونان، طب سنتي چين، هند و ايران با تمركز بر گياهاني است كه حداقل در دو تمدن به اين عنوان ذكر شده باشد. روش بررسي: پايگاه اسكوپوس و منايع دست اول طب سنتي براي واژگان منتخب اين تحقيق جستجو شدند. سپس گياهان مشتركي كه حداقل در دو طب سنتي براي زوال عقل كاربرد داشتند مورد بررسي مواد مؤثره و مكانيسم اثر دارويي قرار گرفتند. نتايج: گياهان وج، سنبل هندي، شيرين‌بيان، آمله، بلادر، بليله و زنجبيل در طب‌هاي سنتي پيشگفت براي زوال عقل تجويز مي‌شده‌اند. مطالعات فارماكولوژيك نشان مي‌دهد اين گياهان اثر ضد زوال عقل خود را از طريق مهار استيل كولين استراز، مهار NMDA، اثر آنتي‌اكسيداني، ضد التهابي، ضد آپوپتوزي و جلوگيري از تشكيل پلاك بتا-آميلوئيدي بروز مي‌دهند. همچنين، شانزده ماده فعال دارويي ضد آلزايمري شامل آلفا و بتا-آسارون، دزوكسو-ناركينول آ، ناركينول بي، گلابريدين، ليكوئيريتيژنين، امبليكانين آ و بي، چبولاژيك اسيد، زينجيپائين، 6-جينجرول، 6-شوگائول و چند ماده ديگر در اين گياهان شناسايي شده‌اند. نتيجه‌گيري: طب سنتي چين، هند و ايران مي‌توانند نقش مكمل در پيشگيري و درمان زوال عقل سالمندي ايفا كنند. شواهد علمي از آثار سنتي ضد آلزايمر درمان‌هاي آنها پشتيباني مي‌كند.

Background: Senile dementia is the most common kind of dementia with considerable social and economic costs. Since the nature of disease is multi-pathological, current treatments cannot cover all aspects of the disease. Recently, scientific considerations have focused on the role of natural products, especially those with traditional backgrounds. Objective: to review natural treatments of dementia in ancient Greek, traditional Chinese, Ayurveda, and Iranian traditional medicines with concentration on common herbs concurrently mentioned in two or more than two of them. Methods: Scopus database and primary sources were thoroughly searched for selective keywords. The common herbs concurrently mentioned in two or more than two of the aforementioned traditional medicines were selected to deeply investigate for their active ingredients as well as their mechanisms of actions. Results: The results showed that Acorus calamus, Nardostachys jatamansi, Glycyrrhiza glabra, Phyllanthus emblica, Semencarpus anacardium, Terminalia chebula, and Zingiber officinale had been commonly prescribed for dementia in mentioned traditional systems. According to pharmacological studies, these herbs act their anti-dementia effects via cholinergic, anti-NMDA, antioxidant, anti-inflammatory, anti-apoptotic, and anti-β amyloid activities. Furthermore, 16 active principles of these herbs were identified, including α- and β-asarone, desoxo-narchinol A, narchinol B, glabridin, liquiritigenin, emblicanins A and B, 3, 5, 6, 3chr('39'), 5chr('39'), 6chr('39')-hexahydroxybiphenyl-2, 2chr('39')-dicarboxylic acid, 1chr('39'),2chr('39')-dihydroxy-3chr('39')-pentadec-8-enylbenzene, 1chr('39'),2chr('39')-dihydroxy-3chr('39')-pentadeca-8,11-dienylbenzene, chebulagic acid, and 1,2,3,4,6-penta-O-galloyl-β-d-glucose, Zingipain, 6-gingerol, and 6-shogaol. Conclusion: Chinese, Indian, and Iranian traditional medicine can play a complementary and alternative role in preventing and treating senile dementia. The scientific evidence supports their traditional anti-dementia claims.