الگوي كشورداري در سياست نامه ها مطالعه موردي : تاريخ بيهقي

The Model of Statecraft in Mirror for Prince Case Study: Tarikh _e_Beihaqi

دراين نوشتار از يك سو به بحث كشورداري در مباحث مدرن توجه مي‌شود و از سوي ديگر تلاش مي‌شود تا پرسش‌ها و مسائل كاربردي آن شناسايي و به يكي از متون كلاسيك ايران يعني تاريخ بيهقي عرضه شود. بنابراين تاريخ بيهقي را به‌عنوان يك اثر "سياست‌نامه نويسي" براي اولين بار بازخواني و مطرح مي‌شود و با محوريت كارگزاران سياسي اين ميراث ملي بررسي و خوانشي امروزين از آن ارائه مي‌شود تا چارچوبي مقدماتي براي الگوي كشورداري از درون متن تاريخ بيهقي معطوف به نقش كارگزاران سياسي در سه حوزه بينش، گرايش و كنش تدوين شود. روش پژوهش در اين نوشتار، گرندد تئوري (داده بنياد) است.

In this essay we put forward the STATECRAFT as a modern issue and at the same time we are trying to recognize its live questions and matters. So in this context for a first time we tried to study TARIKH_E_BEIHAQI as a mirror for princes' book and provided a new narration of this Iranian heritage with pragmatic approach of political agents. All of this for providing a primitive framework for a pattern of governing and statecraft which extracted from TARIKH_E_BEIHAQI with so mentioned political agents approach in three dimensions of believes , morals and actions of them. It is worth noting that these researchers have taken advantage of Grounded Theory as method of research for this study