ارزيابي اجتماعي تأثير برنامه‌هاي توانمندسازي سازمان بهزيستي بر كيفيت زندگي سالمندان شهر خلخال

هدف اين پژوهش، بررسي ارزيابي اجتماعي تأثير برنامه‌هاي توانمندسازي سازمان بهزيستي بر كيفيت زندگي سالمندان شهر خلخال مي‌باشد. چارچوب نظري اين پژوهش را نظريه‌هاي؛ محيط اجتماعي گربويوم، برنامه‌هاي توانبخشي مبتني بر جامعه جان اي كروت، سيستم‌هاي مبتني بر جامعه گرين، اوندريچ و لديتكا، برنامه‌هاي مبتني بر جامعه يامي چن و نظريه سرمايه پيربورديو تشكيل مي‌دهد. روش تحقيق به صورت پيمايشي بوده است. تعداد نمونه شامل 60 نفر (30 نفر كروه آزمون، 30 نفر گروه شاهد) هستند كه از بين سالمندان شهر خلخال به صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده‌اند. اطلاعات مورد نياز با استفاده از تكنيك پرسشنامه جمع‌آوري شده است. نتايج نشاندهنده تفاوت ميان دو گروه آزمون و شاهد است به طوري كه سالمنداني كه در برنامه‌هاي توانمندسازي شركت داشته و خدمات معناداري را دريافت كرده‌اند از ميزان كيفيت زندگي بالاتري برخوردار بوده‌اند. همچنين نتايج حاصل از رگرسيون چندمتغيره نشان مي‌دهد برنامه‌هاي توانمندسازي سالمندان 55 درصد از واريانس ميزان كيفيت زندگي سالمندان را پيش‌بيني مي‌كند. با توجه به نتايج مثبت به دست آمده در اين پژوهش و با توجه به كم هزينه‌تر‌بودن اين برنامه‌ها، گسترش اين برنامه‌ها ضروري به نظر مي‌رسد.