بررسي رابطه تعامل والد-كودك با مهارتهاي اجتماعي و مشكلات رفتاري با ميانجيگري خود مهارگري بازداري در كودكان پيش دبستاني

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجيگري خود مهارگري بازداري (بازداري و كنترل هيجاني) در رابطه بين تعامل والد-كودك با مهارتهاي اجتماعي و مشكلات رفتاري در بين كودكان پيش دبستاني انجام شد. تعداد 260 كودك با روش نمونه گيري در دسترس از بين كودكان پيش دبستاني شهرستان كاشمر در سال 97-96 انتخاب شدند و مادرانشان به مقياس رابطه والد و كودك (PCRS)، مقياس درجه بندي مهارتهاي اجتماعي گرشام و اليوت- فرم والدين ويژه كودكان پيش دبستاني(SSRS) و پرسشنامه درجه بندي رفتار كنشوري اجرايي پيش دبستان- فرم والدين (BRIEF-P) پاسخ دادند. طرح پژوهــش در ايــن مطالعــه از نــوع طــرح همبســتگي، از طريــق الگــويابــي معــادلات ســاختاري است و ارزيابــي الگــوي پيشــنهادي بــا اســتفاده از روش تحليــل مســير انجــام شــد. نتايــج از برازندگــي الگــو بــا داده هــا حمايــت كردنــد. يافته هــا نشــان داد كــه خودمهارگري بازداري، رابطــه تعامل والد-كودك با مهارتهاي اجتماعي و مشكلات رفتاري را ميانجي گــري مي كند و تعامل والد با كودك هم به واسطه خود مهارگري بازداري و هم به طور مستقيم با مهارتهاي اجتماعي و مشكلات رفتاري رابطه دارد.

this article has no abstract