تبيين جامعه شناختي مزاحمت جنسي (خياباني) از دريچه عامليت مزاحم (مطالعۀ پسران 18 تا 30 سال شهر سنندج)

مطالعات جامعه‌شناختي و انسان‌شناختي نشان مي‌دهند كه «روابط ‌‌‌آنها» ميان زنان و مردان بسيار پيچيده است، زيرا با ورود عنصر جنسيت به رابطه خود/ديگري شكلي از پيچيدگي در فهم يكديگر حادث شود كه تواند به مزاحمت و حتي خشونت عليه يكديگر منجر شود. اگرچه مزاحمت جنسي و پيامدهاي آن، در ساليان اخير در ايران و البته در بسياري از كشورهاي جهان به مسئله‌‌‌‌‌اي اجتماعي بدل شده است، اما پژوهش‌هاي چنداني در اين زمينه­ انجام نپذيرفته است. مطالعه حاضر درباره بررسي وضعيت مزاحمت جنسي در شهر سنندج و زمينه‌هاي فرهنگي و ساختاري وقوع چنين پديده‌‌اي و البته از زاويه‌‌‌اي متفاوت يعني زمينه‌هاي اجتماعي‌‌ـ‌فرهنگي عامليت مزاحمت انجام پذيرفته است. تحقيق پيش­ رو به روش توصيفي از نوع پيمايش و با تكنيك پرسش‌نامه انجام شده است و جامعه آماري شامل كليه افراد مذكر 18 تا 30 سال ساكن در شهر سنندج بوده است. نمونه­گيري پژوهش به صورت سهميه‌اي متناسب با حجم در مناطق مختلف شهر سنندج انجام پذيرفته و افراد منتخب از طريق پاسخگويي به پرسش­نامه محقق­ساخته، بررسي و تحليل شده‌اند. براساس نتايج توصيفي به‌دست‌آمده از مزاحمت جنسي كه شامل چهار نوع مزاحمت كلامي، بصري، تعقيبي و فيزيكي است، از مجموع 380 نفر تنها هيچ­گونه مزاحمتي را مرتكب نشده­اند. نتايج به­دست­ آمده از تحليل چندمتغيره (رگرسيون و تحليل مسير) نيز نشان مي­دهد كه از ميان متغيرهاي موجود در تحليل، متغير­هاي سن، ميزان سنتي­بودن، مذهبي‌بودن، ميزان جنسيت­زدگي و فقر فرهنگي بر ارتكاب عامليت به مزاحمت جنسي تأثيرگذار بود‌‌‌‌ه‌اند. و در اين ميان، متغير فقر فرهنگي در حوزه مصرف فرهنگي اثر بيشتري بر متغير وابسته داشته است. بحث: چنين به نظر مي‌‌رسد كه فقر فرهنگي يا فقدان مصرف كالاهاي فرهنگي داراي بيشترين تأثير بر ميزان مزاحمت است، بنابراين افزايش آگاهي و ارتقاي مصرف فرهنگي جوانان با به‌كارگيري سياست­هاي ياري­رسان در اين حوزه مي­تواند در كاهش مزاحمت جنسي مؤثر باشد.