جايگاه مروت در عدالتِ شاهد با رويكردي بر نظر امام خميني(س)

در احكام شرع بسياري از موضوعات ازجمله مرجعيت، قضاوت، امامت جمعه و جماعت، اداي شهادت و... مشروط به عدالت شده‌‌اند. در تعريف عدالت، علاوه بر عدم ارتكاب كبائر و عدم اصرار بر صغائر، بسياري از فقهاي متأخر، شرط مروت را نيز معتبر دانسته‌‌اند. و فردي كه رفتارهاي خلاف مروت انجام مي‌‌دهد را فاقد صلاحيت لازم براي به عهده‌گيري مسئوليت‌هاي مذكور مي‌دانند. در اين نوشتار كه به روش توصيفي - تحليلي تنظيم شده است، سعي برآن است كه علاوه بر تبيين دقيق واژۀ مروت و مصاديق آن، به بررسي مباني فقهي اشتراط مروت در عدالت و اختلاف نظر فقها در اين باره پرداخته شود و نهايتاً نظر امام خميني در رابطه با جايگاه مروت در عدالت شاهد مورد تدقيق قرار گيرد.

this article has no abstract