تبيين مصرف مواد مخدر در بين اقوام منطقۀ مركزي شهركرد

گرايش به مواد مخدر، مصرف آن و اعتياد به آن از مهم‌ترين و اولويت‌دارترين مسائل و آسيب‌هاي اجتماعي در جامعۀ جديد است كه از زواياي مختلف مورد بررسي و توجه قرار گرفته است. يكي از زمينه‌هاي اعتياد و گرايش به مواد مخدر، وجود بستر‌هاي مثبت نگرشي و هنجاري‌شدن مصرف مواد در جامعه است. مطالعۀ حاضر به شيوۀ پيمايش به بررسي نگرش‌هاي موجود در ميان خرده‌فرهنگ‌هاي قومي شهركرد (فارس، ترك و بختياري) پرداخته است. داده‌ها با استفاده از پرسشنامۀ محقق‌ساخته بر روي نمونه‌اي به حجم 197 نفر جمع‌آوري و سپس با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي تحليل شده است. نتايج نشان داد كه حدود 35 درصد از پاسخگويان به هر نحوي (دارودرماني، تفنني، اعتياد و...) يكي از مواد مخدر سنتي يا صنعتي (عمدتاً ترياك و مشروبات الكلي) را مصرف كرده‌اند. گرچه اكثر پاسخگويان به مصرف مواد مخدر نگرش منفي داشتند، اما نگرش نزديك به يك‌سوم آنها در حد متوسط بود و البته اين نگرش در حال تغيير به سمت مثبت بود. از طرف ديگر، نتايج آزمون تحليل واريانس نشان داد كه قوميت‌هاي مختلف در شهركرد اعم از ترك، بختياري و فارس در نسبت با مواد مخدر تفاوت نگرشي نداشتند. به‌عبارتي، دلالت يافته‌ها اين است كه قوميت‌هاي مذكور نگرش يكساني به مواد مخدر دارند و قوميت شرط تفاوت در نگرش به مصرف مواد مخدر نيست