رابطۀ ادراك فساد و اعتماد اجتماعي در بين شهروندان (مطالعه دربارۀ شهرهاي آمل، ساري و چالوس استان مازندران)

اين مقاله درصدد بررسي ارتباط ادراك فساد با اعتماد اجتماعي در ميان شهروندان بالاي 30 سال شهرهاي آمل، ساري و چالوس استان مازندران است. در متغير ادراك فساد از نظريه‌هاي هوجس، ترايسمن و هايدن هايمر و در متغير سرمايۀ اجتماعي از رويكرد نظري نهاد محور و به طور اخص از نظريه‌هاي بوروثستاين و استول استفاده گرديده است. داده‌هاي موردنياز با استفاده از روش پيمايش و ابزار پرسش‌نامه از ميان نمونۀ آماري 400 نفري جمع‌آوري شده‌اند. تحليل اطلاعات تحقيق از طريق دو نرم‌افزار اس­پي­اس­اس و آموس انجام پذيرفت. يافته‌هاي توصيفي نشان داد كه ميزان سازۀ ادراك فساد و تمامي ابعادش (فساد خرد، فساد كلان، فساد سيستمي و فساد بين‌المللي) در سطح بالايي و ميزان سازۀ اعتماد اجتماعي و تمامي ابعادش (بين فردي، تعميم‌يافته، نهادي و محيطي) در سطح پاييني قرار دارند. يافته‌هاي تبييني نشان داد كه ادراك فساد و تمامي ابعادش، رابطه معكوس و قوي با اعتماد اجتماعي دارند كه قوي‌ترين روابط به ترتيب مربوط به ابعاد ادراك فساد سيستمي، فساد كلان، فساد خرد و فساد بين‌المللي بوده است. نتايج حاكي است كه هرچه ميزان ادراك فساد در همۀ ابعادش افزايش و گسترش يابد، باعث افول و كاهش ميزان اعتماد اجتماعي در ابعاد مختلف آن مي‌گردد.