گرايش دختران به تماشاي مسابقات فوتبال در ورزشگاه و عوامل مؤثر بر آن

امروزه دسترسي زنان به فضاها و عرصه‌هاي اجتماعي يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي آن‌ها محسوب مي‌گردد. مطالعۀ حاضر به روش پيمايش درصدد بررسي گرايش زنان به تماشاي فوتبال مردان و نيز عوامل مؤثر بر آن است. جامعۀ آماري آن را «كليۀ دختران دانشجوي دانشگاه‌هاي شهر تهران در سال 1397» تشكيل مي‌دهد. حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران برابر با 495 نفر برآورد گرديده و در نهايت داده‌ها از طريق پرسشنامه به شيوۀ نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي از بين چهار دانشگاه علامه طباطبائي، تهران، شهيد بهشتي و دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقيقات گردآوري گرديد. يافته‌ها نشان داد كه اكثر دختران دانشجو، در صورت باز شدن ورزشگاه، به تماشاي مسابقات فوتبال مي روند. همچنين بررسي دقيق‌تر نشان داد كه دو متغير بازانديشي در هويت‌يابي جنسيتي زنان و معنايابي جنسيتي فضا رابطه معناداري با گرايش زنان به تماشاي فوتبال دارند. معرف هاي اين دو متغير به‌ ترتيب اهميت، بيشتر تحت تأثير شاخص‌هاي سياسي، فمنيستي و فردي و نيز وزن بيروني متغير معناي جنسيتي فضا، به ترتيب مربوط به برداشت سياسي، فردي و اجتماعي از فضا مي باشد. بر اين اساس عامليت دختران در چنين گرايشي بيشتر متوجه كاهش محدوديت‌ها و فشار هنجاري نظام سياسي در قبال زنان جامعه است و در مرحلۀ دوم، عامليت خود را بيشتر در سطح فردي و با هدف تفريح و تجربۀ شور و هيجان جستجو مي‌كنند