راﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ رﺷﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺑﺎ ﺳﻄﺢ ﺧﻮدﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ و ﻣﻴﺰان ﭘﺎﻳﺒﻨﺪي ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺪﻧﻲ اﻋﻀﺎي ﻫﻴﺄت ﻋﻠﻤﻲ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ اﺻﻔﻬﺎن

ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮرﺳﻲ راﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ رﺷﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺑﺎ ﺳﻄﺢ ﺧﻮدﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ و ﻣﻴﺰان ﭘﺎﻳﺒﻨﺪي ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴـﺖ ﺑﺪﻧﻲ اﻋﻀﺎي ﻫﻴﺄت ﻋﻠﻤﻲ داﻧﺸﮕﺎه ﺑﻮد. روش ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ- ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻲ و ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﻛﻠﻴـﻪ اﻋﻀـﺎي ﻫﻴﺄت ﻋﻠﻤﻲ ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ اﺻﻔﻬﺎن در ﺳﺎل ﺗﺤﺼﻴﻠﻲ 93- 1392 ﻛﻪ ﺗﻌﺪاد آﻧﻬﺎ 670 ﻧﻔـﺮ و ﺣﺠـﻢ ﻧﻤﻮﻧـﻪ ﺷﺎﻣﻞ 226 ﻧﻔﺮ ﻛﻪ ﺑﻪ روش ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮔﻴﺮي ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﻃﺒﻘﻪ اي ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري اﻋﻀﺎي ﻫﻴـﺄت ﻋﻠﻤـﻲ ﻣﺮد و زن اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. اﺑﺰار اﻧﺪازه ﮔﻴﺮي ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ 15 ﺳﻮاﻟﻲ رﺷـﺪ اﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ ﻻك ﭘﺮﺳﺸـﻨﺎﻣﻪ 15 ﺳﻮاﻟﻲ ﺳﻄﺢ ﻣﻬﺎرت ﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ﻣﺎﻧﺰ)2009 و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ 40 ﺳﻮاﻟﻲ ﻣﻴﺰان ﭘﺎﻳﺒﻨﺪي ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺪﻧﻲ ﭘﺮوﭼﺴﻜﺎ 1992 ﺑﻮد. ﺟﻬﺖ ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ داده ﻫﺎ از روش ﻫـﺎي آﻣـﺎريt ﺗـﻚ ﻣﺘﻐﻴـﺮه ، ﺗﺤﻠﻴـﻞ رﮔﺮﺳﻴﻮن، ﺿﺮﻳﺐ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻲ و t ﻣﺴﺘﻘﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻫﺎي ﺣﺎﺻﻠﻪ از ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻓﺮﺿﻲ)3 ﺑﺰرﮔﺘﺮ و t ﺣﺎﺻﻠﻪ ﻧﻴﺰ از ﻣﻘﺪار ﺑﺤﺮاﻧﻲ ﺟﺪول)1/96 ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑـﻮد در ﻧﺘﻴﺠـﻪ اﻋﻀﺎي ﻫﻴﺄت ﻋﻠﻤﻲ ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ اﺻﻔﻬﺎن از رﺷﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، ﺳﻄﺢ ﻣﻬﺎرت ﻫﺎي ﺧﻮدﻣـﺪﻳﺮﻳﺘﻲ ، و ﭘﺎﻳﺒﻨـﺪي ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺪﻧﻲ ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮدﻧﺪ.0.39=r ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه در ﺳﻄﺢ 0/05 p ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺜﺒـﺖ و ﻣﻌﻨﺎداري را ﺑﻴﻦ رﺷﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﺳﻄﺢ ﻣﻬﺎرت ﻫﺎي ﺧﻮدﻣـﺪﻳﺮﻳﺘﻲ اﻋﻀـﺎي ﻫﻴـﺄت ﻋﻠﻤـﻲ ﻋﻠـﻮم ﭘﺰﺷـﻜﻲ اﺻﻔﻬﺎن ﻧﺸﺎن داد. 0.40=r ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه در ﺳﻄﺢ 0/05 ≤ p ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻌﻨﺎداري را ﺑﻴﻦ رﺷﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﭘﺎﻳﺒﻨﺪي ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑـﺪﻧﻲ اﻋﻀـﺎي ﻫﻴـﺄت ﻋﻠﻤـﻲ ﻋﻠـﻮم ﭘﺰﺷـﻜﻲ اﺻـﻔﻬﺎن ﻧﺸـﺎن داد0.42 =r ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه در ﺳﻄﺢ 0/05 ≤ p ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻌﻨـﺎداري را ﺑـﻴﻦ ﺧﻮدﻣـﺪﻳﺮﻳﺘﻲ و ﭘﺎﻳﺒﻨـﺪي ﺑـﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺪﻧﻲ اﻋﻀﺎي ﻫﻴﺄت ﻋﻠﻤﻲ ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ اﺻﻔﻬﺎن ﻧﺸﺎن داد.