رابطة ازخودبيگانگي شغلي با رفتار شهروندي سازماني و سلامت اجتماعي كاركنان اداره‌هاي دولتي شهر كرمان

پژوهش حاضر به‌دنبال شناخت رابطة ازخودبيگانگي شغلي با رفتار شهروندي سازماني و سلامت اجتماعي در ميان كاركنان دولتي شهر كرمان است. چارچوب نظري اين تحقيق مبتني بر نظريات ازخودبيگانگي شغلي ملوين سيمن[1] و رفتار شهروندي سازماني پادساكف[2] است. ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسش‌نامه‌هاي ازخودبيگانگي شغلي سيمن، رفتار شهروندي سازماني پادساكف و سلامت اجتماعي كييز[3] بوده است. جامعة آماري شامل كاركنان اداره‌هاي دولتي شهر كرمان در سال 96 بوده است كه نمونة آن 381 نفر مطابق جدول مورگان انتخاب شده‌اند. روش تحقيق پيمايشي و روش‌هاي تحليل شامل ضريب هم‌بستگي پيرسون و الگوي معادلة ساختاري است. از آزمون كالموگروف‌ـ‌اسميرونوف نيز براي سنجش طبيعي‌بودن داده‌ها استفاده شده است. يافته‌ها رابطة خطي معكوس ميان ازخودبيگانگي شغلي و رفتار شهروندي سازماني و سلامت اجتماعي را تأييد مي‌كند. رابطة ازخودبيگانگي شغلي با متغيرهايي مانند تحصيلات، درآمد، نوع شغل و... معكوس و منفي است و رابطة اين متغيرها با رفتار شهروندي سازماني و سلامت اجتماعي نيز مستقيم و مثبت برآورده شده است.