چگونگي انتقال مفاهيم هنرمعماري ايران به اتريش در عصر صفوي

روابط هنري ايران و اروپا در قرن 11ه.ق/17م به دنبال برقراري روابط سياسي و تجاري ميان سلاطين صفويه به ويژه، شاه عباس اول و كشورهاي اروپايي از جمله امپراتوري هابسبورگ به اوج خود رسيد. از اين رو هيأت هاي سياسي و تجاري بين اين دو امپراتوري به منظور عقد قراردادهاي سياسي و تجاري به آمد و شد پرداختند. از رويدادهاي ديگر قرن11ه.ق/ 17م آمدن سياحان اروپايي به ايران عصر صفوي بود كه با نوشتن گزارش هايي در مورد ايران و آثار تاريخي آن نقش مهمي در شناساندن ايران به اروپاييان داشتند. انتشار سفرنامه هاي اين سياحان در اروپا يكي از مهمترين راه هاي انتقال مفاهيم هنرمعماري ايران به اروپا به ويژه در ميان معماران اتريشي بوده است. بنابراين اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه­ اي به بررسي زمينه‌هاي تاريخي­اي كه منجر به دادوستدهاي فرهنگي-تمدني به ويژه در حوزه معماري بين ايران و اتريش در دوره­ي صفوي شده است پرداخت و تأثيراتي را كه اين نفوذ هنري در معماري شهر وين (پايتخت اتريش) داشته است، مورد مطالعه قرار داد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه در دوره­ي صفويه تحت تأثير راه هاي ارتباطي با اروپا؛ نقل و انتقالات هنري از طريق هيأت هاي سياسي و انتشار سفرنامه­ هاي سياحان در اروپا، مضامين هنري به ويژه هنرمعماي ايران به اروپا منتقل شد و تحت تأثير اين مضامين معماري، برخي از معماران اتريشي عماراتي مانند كاخ شون برون، كاخ بلودر، كاخ كلس­هايم و كليساي سنت كارل را متأثر از معماري اصفهان در اتريش ساختند.

this article has no abstract