سنجش و ارزيابي پايداري اجتماعي– اقتصادي نواحي روستايي با تأكيد بر محصول غالب كشاورزي(مورد مطالعه: دهستان گلاب شهرستان كاشان)

فاقد عنوان لاتين

يكي از بخش ­هاي مهم اقتصادي در هر كشور بخش كشاورزي مي­ باشد كه توسعه آن ارتباط بسيار نزديكي با توسعه روستايي دارد. از ميان محصولات كشاورزي محصولات استراتژيك منطقه­ اي اهميت فراواني دارند. گل محمدي به عنوان محصول غالب منطقه­ اي، در اكثر نقاط روستايي شهرستان كاشان پرورش داده مي­ شود، بنابراين توجه به پايداري آن در توسعه روستايي مهم مي­ باشد. پژوهش حاضر با هدف سطح ­بندي روستاهاي دهستان گلاب شهرستان كاشان به لحاظ پايداري اجتماعي – اقتصادي توليد و پرورش گل­ محمدي انجام شده است.اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي- نظري و از لحاظ ماهيت توصيفي- تحليلي است. تكنيك مورد استفاده در مطالعه­ ي ميداني ابزار پرسشنامه بوده است كه با استفاده از فرمول كوكران 361 خانوار روستايي و پرورش ­دهنده گل محمدي مورد پرسش­ گري قرار گرفتند. روايي پرسشنامه با استفاده از نظر متخصصان و كارشناسان امور روستايي و اساتيد و پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ با ضريب 87% سنجيده شد. تجزيه و تحليل­ ها داده ­ها در نرم ­افزار SPSS و همچنين با استفاده از مدل ويكور انجام گرفت. نتايج به دست آمده نشان داد كه پرورش گل­ محمدي به عنوان فعاليت كشاورزي غالب، در پايداري اجتماعي - اقتصادي برخي از نواحي روستايي دهستان گلاب شهرستان كاشان تأثيرگذار بوده است و بيشترين پايداري را در روستاي ويدوجا با كسب رتبه­ ي يك داشته است و سپس روستاهاي ازوار، وركان، پنداس، آزران به لحاظ پايداري اجتماعي- اقتصادي از وضعيت مناسبي برخوردارند و روستاهاي ويدوج و آرنجن از وضعيت مناسبي برخوردار نمي­باشند و در طيف انتهايي روستاي تجره به لحاظ پايداري اجتماعي- اقتصادي در وضعيت نامطلوبي قرار دارد، لذا پرورش گل محمدي در پايداري اجتماعي- اقتصادي آن تأثيري نداشته است.