مبالغه و گزافه آرايي در قرآن و احاديث

صنعت مبالغه به عنوان يك آرايه ادبي به شيوه هاي مختلف در كلام خداي متعال و امامان معصوم: به كار رفته و شيوع فراواني دارد. اين اسلوب بياني گاهي همراه با اراده معناي ظاهري است و گاهي بدون اراده معناي ظاهري؛ اما حتي در صورت عدم اراده معناي ظاهري به معناي دروغ و گزاف و به هدف فريب نيست.براي اثبات اين مدعا دو راه موازي طي شده است. از يك سو ثابت كرده ايم كه استفاده از صنعت مبالغه با مقام عصمت و مرتبه معصوم منافات ندارد؛ بنا بر اين مانعي از آن وجود ندارد. از سوي ديگر به روش استقرايي و با ارائه نمونه هاي متعدد وقوع اين پديده در سخن خداي متعال و ائمه معصوم: را نمايانده ايم.با شناخت اين موضوع در فهم آيات و احاديث، به معناي پشت پرده و حقيقي كلام توجه مي كنيم و از اصرار بر معناي ظاهري چشم مي پوشيم. اين آگاهي ما را از تكلف مدلول مطابقي كلام نجات مي بخشد و تفسير روان، طبيعي، متين و معقولي را از سخن معصوم ارائه مي دهد.

No abstract