اندازه نمونه و طرح بهينه در سانسور فزاينده نوع دو بر اساس معيار اطلاع فيشر در توزيع پارتو

يكي از معمول‌‌ترين روش‌هاي سانسور، سانسور فزاينده نوع دو از راست است. در اين روش از سانسور، $n$ واحد در آزمايش قرار مي‌‌گيرند و در زمان از كارافتادگي هر واحد تعدادي از واحدهاي باقيمانده به تصادف از آزمايش خارج مي‌شوند. اين كار ادامه مي‌يابد تا به ازاي يك مقدار از قبل تعيين‌شده مانند $m$، زمان‌هاي از كارافتادگي $m$ واحد ثبت شوند و سپس آزمايش خاتمه مي‌يابد. مسئله تعيين طرح بهينه سانسور در مدل سانسور فزاينده نوع دو، مسئله‌اي است كه تاكنون بر اساس معيارهاي متفاوتي موردمطالعه قرارگرفته است. مسئله ديگر در مدل سانسور فزاينده نوع دو انتخاب اندازه نمونه در شروع آزمايش، يعني $n$ است. در اين مقاله با فرض توزيع پارتو براي داده‌هاي موردبررسي و معيار اطلاع فيشر، تعيين اندازه نمونه بهينه يعني $n_{opt}$ و همچنين طرح بهينه سانسور موردمطالعه قرار مي‌گيرند. در انتها، به منظور ارزيابي نتايج به‌دست‌آمده محاسبات عددي و مثال واقعي با كمك نرم‌افزار $R$ ارائه‌شده‌اند.