ارزيابي و سنجش وضعيت نابرابري توسعه در شهرستان‌هاي استان كرمانشاه با تأكيد بر شاخص اقتصادي

فاقد عنوان لاتين

به منظورحل مسائل ناشي از عدم تعادل­ هاي منطقه­ اي،گام نخست،شناخت سطح ­بندي مناطق از نظر برخورداري در زمينۀهاي مختلف،به ويژه اقتصادي است. پژوهش حاضر با رويكرد توصيفي – تحليلي در پي­ آن است تا وضعيت شهرستان­هاي استان كرمانشاه را به لحاظ شاخص اقتصادي مشخص و سطح ­بندي نمايد. جامعه آماري پژوهش 14 شهرستان استان كرمانشاه بر اساس آخرين تقسيمات سياسي – اداري مي­ باشد. داده و اطلاعات مورد نياز پژوهش كه مشتمل بر 20 متغير در زمينۀ شاخص اقتصادي مي­ باشد از طريق سرشماري عمومي سال 1390 جمع­ آوري شده، سپس با استفاده از تكنيك تاپسيس مورد تجزيه و تحليل قرا گرفته و در نهايت براي ترسيم فضايي بهتر وضعيت توسعه ­يافتگي شهرستان­ هاي منطقه از GIS استفاده شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه در سطح استان هيچ شهرستان توسعه­ يافته ­اي وجود ندارد و تفاوت آشكاري ميان شهرستان­ هاي استان به لحاظ برخورداري از شاخص اقتصادي وجود دارد زيرا شهرستان كرمانشاه با مقدار ضريب توسعه 0/724 در رتبه نخست و به واقع برخوردارترين شهرستان و شهرستان ثلاث باباجاني با مقدار ضريب توسعه 0/265 در رتبه آخر و محروم ­ترين شهرستان را تشكيل مي ­دهند.