افزايش صحت طبقه‌بندي بيماران ديابتي از لحاظ محدوديت عملكردي با استفاده از تركيب خطي و غيرخطي بيوماركرها: روش Ramp AUC

سطح زير منحني راك يك معيار مرسوم براي ارزيابي عملكرد طبقه‌بندي بيوماركر‌ها است. در عمل يك بيوماركر قدرت طبقه‌بندي محدودي دارد لذا براي بهبود عملكرد طبقه‌بندي، علاقه‌مند به تركيب مقادير مربوط به بيوماركر‌ها به صورت خطي و غيرخطي هستيم در اين مطالعه ضمن معرفي انواع توابع زيان، به معرفي روش Ramp AUC و برخي ويژگي‌هاي آن به عنوان يك مدل آماري مبتني بر سطح زير منحني راك پرداخته مي‌شود. اين مدل جهت تركيب بيوماركرها به شكل خطي يا غيرخطي باهدف بهبود عملكرد طبقه‌بندي و مينيمم كردن تابع زيان تجربي بر اساس تابع زيان Ramp AUC ارائه‌شده است. به‌عنوان‌مثال كاربردي، در اين مطالعه از داده‌هاي 378 بيمار ديابتي مراجعه‌كننده به مراكز ديابتي اردبيل و تبريز در سال 1394-1393 استفاده‌شده است. جهت طبقه‌بندي بيماران ديابتي از لحاظ وضعيت محدوديت عملكردي بر مبناي بيوماركر‌هاي جمعيت شناختي و باليني از روش RAUC استفاده گرديد. اعتبارسنجي مدل به روش آموزش و آزمايش انجام شد. بر اساس نتايج گروه آزمايش، مقادير سطح زير منحني به‌دست‌آمده براي مدل RAUC با تركيبات خطي از بيوماركرها در قالب هسته خطي برابر 0.81 و با هسته تابع پايه شعاعي برابر 1.00 مي‌باشد. نتايج بيانگر وجود يك الگوي غيرخطي قوي در داده‌ها مي‌باشد به طوري كه تركيبات غيرخطي از بيوماركرها عملكرد طبقه‌بندي بالاتري نسبت به تركيبات خطي را دارا مي‌باشند.