روابط بينامتني رمان «كيخسرو» با داستان «پادشاهي كيخسرو» در شاهنامه

بازآفريني اسطوره يكي از رهياف ت­هاي شاخص در ادبيات پسامدرن است. اين ويژگي­ امكان بررسي روابط بينامتني آثار پست­مدرن با متن­ هاي اسطوره­اي را فراهم مي ­آورد. شاهنامه به عنوان متني اسطوره ­اي، زيرمتن يا پيش­متن بسياري از رمان­هاي مدرن و پست­مدرن قرار گرفته ­است. يكي از اين متون رمان «كيخسرو» اثر آرش حجازي است كه در آن داستان جنگ بزرگ كيخسرو در شاهنامه، بازآفريني و بازخواني شده­است. اين جستار، بر اساس روش توصيفي- تحليلي و مبتني بر نظريه ­هاي بينامتنيت، به ­ويژه منطق گفتگويي، به تحليل ارجاعات بينامتني رمان «كيخسرو» با داستان پادشاهي كيخسرو در شاهنامه پرداخته ­است. رمان كيخسرو با شكست كلان روايت و تك­ صدايي اسطوره، پيوند هميشگي انسان با مفاهيمي همچون مرگ و زندگي، جنگ و تقدير و سرنوشت را نشان مي­دهد. همچنين، تحليل ماتريس و هيپوگرام­ هاي رمان از طريق خوانش نشانه ­اي، بر تلفيق مآخذ و منابع اسطوره­اي مختلف در داستان كيخسرو دلالت مي­كند و بر نوع خوانش، درك و دريافتِ خواننده از داستان كيخسرو در شاهنامه نيز تأثير مي­ نهد.