ﺟﺴﺘﺎري در وﯾﮋﮔﯽﻫﺎي ﺳﺒﮑﯽ اﻟﺘﻮﺳﻞ اﻟﯽ اﻟﺘﺮﺳﻞ

مجموعه نامه هاي «التوسل الي الترسل» اثر بهاءالدين محمد بغدادي از قرن ششم هجري تا كنون همواره به عنوان يكي از نمونه هاي ممتاز فن ترسل مورد توجه بوده است. اين مساله ناشي از شاخصه هاي ادبي و زيبايي شناختي خاص اين اثر است. در اين نوشتار با تكيه بر اصل خوانش سبك شناختي و نقادانه، عناصر موثر در شكل گيري بافت ادبي و زيبايي شناختي التوسل الي الترسل در دو سطح «گزينش و چينش واژگان» و «بافت موسيقايي كلام» بررسي و تحليل شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد با وجود ساختار كليشه اي نامه نگاري ديواني در دنياي قديم، و نيز با وجود اندك بودن تنوع فنون ادبي در نثر التوسل الي الترسل، گرايش مولف به ايجاد تناسب ها و تناظرهاي معنايي و موسيقايي در متن، وحدت زيبايي شناختي خاصي به اين اثر داده است، چنان كه اين وحدت به صورت توامان در سطوح مختلف بافت موسيقايي كلام، بافت معنايي كلام، تناسب با نوع مخاطب، و نيز در تامين اهداف هژمونيك نامه ها، نمود يافته است.