مسأله‌مداري در انديشه و شخصيت ناصرِخسرو (بر پايۀ نظريۀ خودشكوفايي آبراهام مزلو)

در ميان شخصيت هاي مطرح در عرصه شعر فارسي مي توان به «ناصرخسرو» اشاره كرد كه دست كم در نيمه دوم زندگي خود همواره مساله محور بوده و به واسطه آن سختي هاي بسياري را تحمل كرده است. به اين اعتبار، آنچه در پژوهش پيش رو بررسي مي شود، تطبيق ويژگي هاي انسان خودشكوفا و مساله محور مورد نظر مزلو با انديشه و شخصيت ناصرخسرو قبادياني خواهد بود. روش تحقيق نيز، تطبيقي- تحليلي است. به نظر مي رسد كه مهم ترين دغدغه هاي شاعر، «هواداري از اسماعيليان و دشمني با عباسيان»، «خردورزي و دانش اندوزي»، «دوري گزيني از دنيا و مظاهر آن» و «نكوهش مداحي و ستايش آزادگي» است.