تحليلي بر توزيع فضايي جرايم شهري با استفاده از تحليل روابط خاكستري (GRA) و GIS(مورد مطالعه: مناطق هفتگانه اهواز و شهر كارون)

فاقد عنوان لاتين

فضاي جغرافيايي، محيط زندگي انسان و فعاليت­ هاي او به شمار مي­ رود و جرايم به عنوان عامل مخرب اجتماعي از سوي انسان در اين فضا صورت مي­ گيرند. لزوم برقراري نظم و امنيت سبب شده است تا در تمامي جوامع، همواره رويارويي با بزهكاري مورد توجه قرار گرفته و حائز اهميت باشد. هدف از پژوهش حاضر واكاوي توزيع فضايي جرايم شهري در مناطق هفت گانه اهواز و شهر كارون مي باشد. در پژوهش حاضر كه از نوع توصيفي- تحليلي بوده جهت سنجش وضعيت مناطق هفت گانه اهواز و شهركارون به لحاظ برخورداري از جرايم شهري، از 5 شاخص (سرقت، قتل، منافي، نزاع و جعل) استفاده گرديده و اطلاعات جمع ­آوري شده با استفاده از مدل تحليل روابط خاكستري (GRA) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان مي­ دهد منطقه 4 با ارزش (0/934) و منطقه 1 با ارزش (0/785) بيشترين جرايم را دارند و منطقه 5 با ارزش (0/287) از جرايم كمتري برخوردار است و همچنين در محيط ARC/GISبا استفاده از مدل Kriging از توابع روش درون­يابي زمين ­آماري به پهنه ­بندي جرايم (قتل، نزاع، سرقت، جعل، منافي) در مناطق هفت گانه اهواز و شهر كارون پرداخته و سپس نسبت به همپوشاني لايه ­ها از طريق منطق FuzzyOverlay اقدام شد و در نتيجه پهنه ­بندي جرم نشان مي دهد منطقه دو و بالأخص منطقه چهار به لحاظ برخورداري از جرايم شهري از سطح خيلي زياد و مناطق پنج و هشت از سطح خيلي كم برخوردار مي ­باشند.