تبيين ديدگاه زنان در درمان اختلال نعوظ همسرانشان

مقدمه : با توجه به شيوع اختلال نعوظ و تاثير آن بر زوجين و عدم جستجوي درمان در مردان مبتلا به اختلال نعوظ، مطالعه حاضر با هدف چگونگي درمان مردان مبتلا به اختلال نعوظ، از منظر همسران آن ها انجام شد. روش: نمونه گيري در اين تحقيق كيفي به صورت هدفمند از بين مراجعين به مراكز بهداشتي درماني تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي و يك مركز سلامت خانواده، صورت گرفت و تا اشباع داده ها در طبقات ادامه يافت. درمجموع 16 مصاحبه عميق ساختار نيافته انجام شد. تجزيه و تحليل داده ها هم زمان با جمع آوري آنها و به روش تحليل محتوا ي كيفي قراردادي و به صورت مقايسه مداوم داده ها انجام شد. شرط ورورد به مطالعه داشتن تجربه حداقل 6 ماه اختلال نعوظ همسران بود . يافته ها : يكي از درون مايه هاي اصلي اين مطالعه بي توجهي به درمان بود كه با ادغام طبقات كاهش جذابيت رابطه جنسي براي مرد و نگرش مردسالارانه و ميزان ناتواني دربرقراري رابطه جنسي مشخص شد . تم ديگر بدست آمده در اين پژوهش سردرگمي در درمان است كه با ادغام طبقات كاهش نظرات زن نسبت به مشكل ،مداخلات درماني زوجين و انتظار از درمان مشخص شد بحث و نتيجه گيري : غلبه مردان و رفتارمنفعل زنان، عامل مهمي در عدم جستجوي مردان مبتلا به اختلال نعوظ مي باشد . مشاوره با همسر، جهت نحوه تعامل با اين مردان، روند كنوني جستجوي درمان مردان را بهترمي كند .