خشونت در مجالس رزم با تأكيد بر نگاره‌هاي اسطوره‌اي دواليستي نگارگري ايران از منظر اسلاوي ژيژك (خشونت اسطوره‌اي)

رزم در باور ايرانيان قدمت بسياري دارد و مبارزه هميشه از مهم‌ترين چالش‌هاي پيش‌روي قهرمانان ايراني بوده است. اين مبارزه ابتدا با درگيري دائمي خير و شرّ مطرح مي‌گردد و سپس به ‌صورت‌هاي متفاوت در دوره‌هاي مختلف هنر ايران، بازنمود پيدا مي‌كند. اسلاوي ژيژك، متفكر معاصر غربي، در كتاب‌ها و مقالات خود به مبحث خشونت پرداخته و سويه‌هاي پنهان آن را افشاء كرده است. پژوهش پيش‌رو با روش تحليلي ـ تطبيقي، درصدد است بررسي كند كه در نگارگري ايران، خشونت چگونه و با چه مفاهيمي ‌(دواليستي) تصوير شده است و سپس با بررسي ديدگاه ژيژك در باب خشونت‌ (خشونت اسطوره‌اي) گفتار وي را با نگاره‌هاي اسطوره‌اي ايران تطبيق دهد. اين مقاله، سه نمونه از نگاره‌هاي شاهنامۀ فردوسي را با نظريۀ خشونت اسطوره‌اي تطبيق داده و ميزان انطباق گفتار اسلاوي ژيژك و والتر بنيامين دربارۀ خشونت را بررسي كرده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه اين نظريه قابليت مطالعۀ تطبيقي با نگاره‌هاي ايراني را دارد و مي‌تواند روشي براي نقد هنري ايران باشد.

this article has no abstract