تبيين تجربه فرسودگي تحصيلي در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تبريز

مقدمه: فرسودگي تحصيلي يكي از پديده هايي است كه به دليل تأثيرات منفي آن بر كارايي تحصيلي و بهداشت رواني دانش آموزان و دانشجويان، در دهه هاي اخير مورد توجه بسياري قرار گرفته است. بنابراين، پژوهش حاضر با هدف دستيابي به درك عميقي از جوهره اصلي پديده فرسودگي تحصيلي انجام شد. روش : اين پژوهش كيفي از نوع پديدارشناسي توصيفي بود. نمونه ها با استفاده از روش هدفمند زنجيره اي از ميان دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تبريز در سال تحصيلي 94-1393 انتخاب شدند و مصاحبه ژرف نگر با آن ها صورت گرفت. سپس متن مصاحبه ها ضبط و مكتوب گرديد و كسب اطلاعات تا رسيدن به مرحله اشباع داده ها ادامه يافت كه حجم نمونه در مرحله اشباع به 9 نفر رسيد. اطلاعات به دست آمده با روش Ramist مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. به منظور تأييد قابليت اعتماد، دلالت و صحت اطلاعات، خلاصه اظهارات شركت كنندگان به آنان ارايه شد و آن ها هماهنگي نظرات خود با يافته هاي محقق را اعلام نمودند و در صورت وجود تناقض، برداشت هاي محقق اصلاح گرديد. يافته ها: تجربه فرسودگي تحصيلي در قالب 3 مضمون اصلي »ضعف برنامه ريزي، مشكلات انگيزشي و مشكل در سازگاري « و 8 مضمون فرعي »نقص هدف گذاري، به تعويق انداختن، تكرار اشتباهات برنامه، بي علاقگي، انگيزش بيروني، احساس خستگي و بي حوصلگي، منبع كنترل بيروني و انتظارات كارايي « خلاصه شد. نتيجه گيري: نتايج به دست آمده مي تواند اطلاعات مفيدي را در مورد ويژگي هاي اين افراد و راهبردها و مداخلات پيشگيرانه و اصلاحي براي ارتقاي سطح كارايي تحصيلي و بهبود وضعيت اين گروه از افراد فراهم نمايد.