بررسي و سنجش ميزانِ آگاهيِ شهروندان از حقوق شهروندي و قوانين شهري با هدفِ دستيابي به زندگي شايسته (مطالعۀ موردي: شهر سنندج)

فاقد عنوان لاتين

يكي از مهمترين عوامل موثر بر پيشرفت و توسعه جامعه، و نيز دستيابي به زندگي شايسته، ميزان آگاهي شهروندان آن جامعه (در معناي عام) از حقوق شهروندي و قوانين شهري است، زيرا اين آگاهي موجب مي‌شود كه مشاركت شهروندان در امور شهري،از پايداري،استمرار، و مسئوليت‌پذيري بيشتري برخوردار شوند. در همين راستا، تحقيق حاضر با هدفِ سنجشِ ميزانِ آگاهي عمومي شهروندان سنندج از حقوق شهروندي و قوانين شهري صورت گرفته است. روش تحقيق اين پژوهش، توصيفي – تحليلي است و بنابر نوع هدف، كاربردي است. روش جمع‌آوري داده‌ها نيز متكي بر اسناد كتابخانه‌اي و برداشت‌هاي ميداني با استفاده از پرسش‌نامه بوده است. حجم نمونۀ اين تحقيق از طريق فرمول كوكران، 383 نفر (اعم از زن و مرد) محاسبه شد، كه براي جلوگيري از اشتباهات احتمالي و نيز دستيابي به نتايج دقيق‌تر، به 400 پرسش‌نامه افزايش پيدا كرد. در تجزيه و تحليل پرسش‌نامه‌ها نيز از نرم‌افزار SPSS، همچون آزمون T Test، آزمون One – Way ANOVA (F) يا تحليل واريانس، و براي آزمون فرضيات از ضريب همبستگي اسپرمن استفاده شده است. و نيز پايايي پرسش‌نامه از طريق آلفاي كرونباخ عدد 0.889 بدست آمد كه نشان از مطلوبيت و همبستگي كامل بين سوالات است، و روايي پرسش‌نامه نيز به تاييد اساتيد و افراد آگاه رسيده است. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه، ميزان آگاهي جامعۀ آماري شهر سنندج در زمينۀ حقوق شهروندي و قوانين شهري، در سطح متوسط به پايين قرار دارد و شاخص مذكور (آگاهيِ شهروندان)، با جنسيت، شغل و تحصيلات، رابطه معناداري دارد (با توجه به تجزيه و تحليل پرسش‌نامه).