تحليل تغييرات كاربريهاي اراضي نواحي حاشيه زاينده رود با مدلسازي در سامانه اطلاعات جغرافيايي (بازه چم خليفه تا سامان شهركرد)

فاقد عنوان لاتين

امروزه رشد سريع جمعيت شهري جهان به خصوص در كشورهاي در حال توسعه مشكلات فراواني در حوزه ­هاي مختلف ايجاد كرده است. در اين ميان بحث تغيير كاربري اراضي از اهميت بسيار بالايي برخوردار است. جايگاه مدل­سازي و پيش بيني تغييرات كاربري اراضي در اينده براي مديريت شهري و محيط زيست و ساير مسئولين و محققان ذي ربط بيش از پيش اهميت پيدا كرده است. هدف اصلي در اين تحقيق به كارگيري مدل خودكاره ­هاي سلولي و شبكه عصبي بر مبناي سيستم اطلاعات مكاني جهت شبيه سازي و پيش بيني تغيير كاربري اراضي مي­ باشد. آماده سازي تصاوير ماهواره اي لندست در سه دوره زماني اواخر خرداد 1986، 2001و 2016شد. سپس نقشه­ هاي كاربري اراضي محدوده مورد مطالعه با طبقه بندي نقشه­ ها حاصل شد. براي عمل طبقه­ بندي از الگوريتم طبقه بندي حداكثر احتمال كه از گروه طبقه­ بندي نظارت شده است استفاده شد.مدل ­هاي ايجاد شده حاصل از خودكاره سلولي-ماركوف و شبكه عصبي پرسپترون براي پيش بيني و روند و براي تحليل تغييرات كاربري اراضي تا سال 2031 اجرا شد. نتايج پيش بيني نشان داد از سال 2016 تا سال 2031 كاربري فضاي سبز، مسكوني شهري افزايش و كاربري كشاورزي و زمين­ هاي باز و باير نيز كاهش يافته است. اين مطالعه به طور كلي نشان دهنده كاهش زمين هاي باز و كشاورزي و گسترش مسكوني و شهر در سال 2031 خواهد بود كه بر اثر از بين رفتن اراضي كشاورزي و پوشش گياهي حاصل شده است. اقتصاد منطقه كه بر مبناي توليدات كشاورزي و دامي قرار دارد، با وضعيت بهره وري كنوني در سال 2031 با تهديد روبرو خواهد شد.