بررسي تطبيقي شعر سهراب سپهري و جان كيتس

سهراب سپهري شاعر معاصر ايراني و جان كيتس شاعر قرن نوزده انگلستان است. اگر چه اين دو شاعر در دو دوره ي مختلف از نظر زماني زندگي كرد ه اند، اما از نظر زندگي نامه اي، ديد فكري و سبك شعري تشابهات بسياري دارند. هر دو شاعر مبتلا به بيماري بوده و عمر كوتاه ي داشتند. همچنين ازدواج نكردند. از آن جا كه هر دو مبتلا به بيماري و رنج حاصل از آن بودند، اين امر باعث شد تا ديد تازه اي نسبت به زندگي، عشق، طبيعت و مرگ داشته باشند. اين دو شاعر علاقه زيادي به سفر داشته و بازتاب اين سفرها در شعرشان مشهود است. اين نوشتار قصد بررسي جنبه هاي گوناگون شخصيتي و شعري اين دو شاعر را با روي كردي تطبيقي دارد. نتايج نشان ميدهد اين دو شاعر نسبت به طبيعت ديدي عميق و ژرف و با توجه به بيماري خويش ديدي خاص نسبت به پديده ي مرگ داشتند. اگرچه هر دو شاعري رمانتيك بودند، اما ردپاي مكاتبي چون رئاليسم، امپرسيونيسم و سوررئاليسم نيز در شعر آن دو مشهود است. از ديگر ويژگي هاي مشترك آنان ميتوان از ابهام شعري، آهنگين بودن كلام و تصويرپردازي در شعر نام برد.