تجزيه اثر متقابل ژنوتيپ × محيط و بررسي الگوي واكنش ژنوتيپي در لاين‌هاي مختلف گندم نان تحت شرايط تنش شوري

هدف از تحقيق حاضر تجزيه اثرات متقابل ژنوتيپ و محيط روي عملكرد دانه 97لاين گندم نان (Triticum aistivum L.) و سه رقم شاهد تحت شرايط تنش شوري و نرمال با استفاده از تجزيه مدل اثرات اصلي افزايشي و ضرب پذير (AMMAI) مي باشد. آزمايش در چهار ايستگاه تحقيقاتي يزد، ماهان كرمان (شرايط نرمال)، اردكان و اختيار آباد كرمان (ايستگاه هاي شوري) اجرا شد. نتايج حاصل از تجزيه امي نشان دادا ثرمحيط واثرمتقابلژنوتيپ times;محيط و دو مولفه اول اثر متقابل در سطح احتمال يك درصد معني دار مي باشند. باي پلات امي قادر به تفكيك ژنوتيپ هاي سازگار خصوصي و عمومي، همچنين محيط هايي با قدرت تفكيك بالا بود. بر اساس نتايج امي و پارامتر هاي پايداري مورد بررسي و تجزيه الگوي واكنش ژنوتيپي نتيجه گيري شد كه لاين هاي شماره 44، 50، 55، 83و95 نسبت به شاهدهاي مورد بررسي با مقادير پايين اثر متقابل ژنوتيپ در محيط و عملكرد بالاتر از ميانگين به عنوان ژنوتيپ هاي پايدار معرفي مي شوند. لاين هاي شماره 26، 53، 67 و 79 بيشترين سازگاري را به محيط يزد در شرايط نرمال داشته و لاين هاي شماره 14، 21، 32، 36، 45، 58 و 74 نيز داراي سازگاري خصوصي به محيط كرمان در شرايط شور بودند.