ارزيابي سطح آمادگي شهر رويان در برابر حوادث طبيعي با تاكيد بر رويكرد تاب آوري شهري

فاقد عنوان لاتين

تاب آوري به عنوان يكي از مهمترين موضوعات حوزه شهري كه ضامن تداوم برنامه و ارتقا كيفيت زندگي از طريق پيشگيري و آمادگي مواجهه با بسياري از چالش هاي شهريست. سوانح طبيعي به‌عنوان چالشي اساسي براي شهرها و مانعي در جهت نيل به توسعه پايدار جوامع انساني مطرح مي‌باشند.ايران به عنوان يكي از ده كشور بلاخيز دنيا به لحاظ قرار گيري بر روي گسل و مواجهه با زلزله است به طوري كه مساحت در معرض خطر كشور 7/31 درصد مي‌باشد و اين در حالي است كه 70 درصد از جمعيت كشور در مناطق در معرض خطر سوانح طبيعي ساكن هستند، شهر رويان كه به عنوان نمونه مورد بررسي انتخاب شده است نيز در منطقه با خطر بالا از نظر قرارگيري بر روي گسل زلزله قرار گرفته است، لذا هدف اين پژوهش «تبيين مؤلفه‌ها و شاخصه‌هاي سازنده تاب‌آوري شهر در برابر سوانح »؛ اين پژوهش به دنبال «اندازه‌گيري ميزان تاب‌آوري در ابعاد اجتماعي، اقتصادي، نهادي و كالبدي (به عنوان ابعاد اصلي تاب آوري ) به‌منظور مقابله با سوانح طبيعي در شهر رويان است»، در همين راستا جامعه آماري اين تحقيق خانوارهاي ساكن در محلات مختلف رويان است كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي با لحاظ كردن مواردي چون موقعيت جغرافيايي و پايگاه اجتماعي- اقتصادي به‌عنوان نمونه انتخاب‌شده‌اند، از طرفي ديگر، براي سنجش تاب‌آوري از بين خانوارهاي ساكن در محلات نمونه، با استفاده از فرمول كوكران 365خانوار به‌عنوان جامعه نمونه تحقيق انتخاب‌شده‌اند. نتايج پژوهش نسان مي دهد شهر رويان در بعد اجتماعي بالاترين آمادگي در برابر حوادث طبيعي را دارا بوده و بعدازآن به ترتيب مؤلفه‌هاي: اقتصادي ، نهادي و كالبدي قرار گرفته اند.