بررسي صفات رنگارنگ در ديوان محمدعلي بهمني

Paradoxical Images in Motnabi’s Peoms

اين پژوهش درباره‌ي صفات ادبي و شاعرانه (رنگارنگ) در اشعار محمدعلي بهمني با هدف بررسي دقيق تعداد بيست و پنج غزل از اشعار محمدعلي بهمني، در زمينه موصوف و صفت‌هاي ادبي بوده و حاصل اين يافته ها بسامد و تكرار واژه ها و آرايه هايي شده است كه راه بيان احساسات شاعر را فراهم كرده و مشخصه و سبكي خاص به شعر او بخشيده، صورت گرفته است، روش شناسي پژوهش بنيادي ـ تحليلي و ابزار گردآوري داده ها فيش‌برداري بوده است. يافته هاي پژوهش نشان داد كه تعداد 135 صفت رنگارنگ در 25 غزل شاعر شناسايي شد كه در آن‌ها صناعات ادبي، كنايه و استعاره مكنيه بسامد بالايي داشتند و از ويژگي‌هاي سبكي اشعار محمدعلي بهمني، نگاه تازه به طبيعت، و مسائل موجود در جامعه در اشعار وي است. در اين پژوهش سعي شده است نشان دهد كه شاعر با بهره گيري از عناصر خيال‌انگيز، همراه با زبان و اصطلاح محاوره‌اي در اشعار خويش باعث ماندگاري شعرش شده است.

The present research is an attempt to study paradoxical images as a way of artsitic, pictorial, interpretive and semantic statement in Abutayyeb Motnabi’s poems. Paradox is one of the strong and dynamic bases of art and live imagination in Motnabi. His paradoxical rhetoric images show a rudimantary connection with meaning. As a whole, we can find two kinds of concurrent paradoxes in his language: 1. Pictorial and poetic paradox, 2. Interpretive and semantic paradoxes. Paradox is so important in Motnabi’s language that it is considered his poetic quiddity. Not only has not he become unaware of this method of convey, but also he has used it a lot. The present study’s methodology is analyticalـdescriptive and scrutinizes Motnabi’s poetic and semantic paradox in his 82 poems in order to depict their representations and frequencies.