بررسي تطبيقي «گرشاسب» در منظومه‌ي اسدي طوسي و «اوديسه»ي هومر

افسانه ها و اسطوره هاي باقيمانده از دوران بسيار كهن، گذشته از آن كه ما را با فرهنگ و تمدن سرزمين ها و اقوام ملل گوناگون آشنا مي سازند، در واقع شيوه اي هستند براي زيستن و موثر بودن كه عمدتاً در قالب شخصيت هاي تاريخي و اسطوره اي ظاهر ميشوند. بدين جهت بررسي و مطالعه ي تطبيقي اساطير به ويژه قهرمانان اسطوره اي متون نوشتاري كهن و سرنوشت مشترك آن ها موضوعي بسيار مهم و درخور توجه است كه پرداختن به همه ي آن ها در اين نوشتار مختصر نمي گنجد. اگر چه مقايسه ي پهلوانان اساطيري حماسه هاي مختلف جهان به دليل تفاوت هاي فرهنگي و اعتقادي بعضاً با دشوار يهايي روبروست اما به دليل آميختگي اساطير ملل مختلف و تأثيرپذيري شان از يكديگر از اين قابليت برخوردار ميگردند. مقاله ي حاضر دو تن از اسطوره هاي پهلواني ايران و يونان يعني گرشاسب و اوديسه را از خلال آثار جاوداني اسدي طوسي و هومر مورد بحث و بررسي قرار داده، به شباهت ها و تفاوت هاي دو شخصيت با بيان شواهد موجود در اين آثار مي پردازد.