سنجش و ارزيابي مؤلفه هاي اثرگذار بر رضايتمندي ساكنين مجتمع هاي مسكوني از كيفيت مسكن تحت تصرف (مطالعه موردي: منطقه 2 شهرداري گرگان)

فاقد عنوان لاتين

رشد سريع شهرنشيني در دهه­ هاي اخير موجب بروز بحران­ هاي مختلف در زندگي شهري نظير مشكلات محيطي و نزول كيفيت محيط زندگي شده است. كاربري مسكوني اصلي­ ترين و بيش­ترين فضاي شهريست كه از اين تحولات متأثر مي ­باشند. در اين ميان شناخت ارزش­هاي محيطي و تأثير آن­ها بر رضايتمندي سكونتي در شهرها اهميت زيادي در برنامه ­ريزي مسكن شهري دارد. رضايتمندي ساكنان از محيط مسكوني علاوه بر سلامتي جسماني و رواني ساكنان، بر شاخص ­هاي مهم برنامه ­ريزي، همچون كيفيت زندگي، نرخ جابه­ جايي و پيش ­بيني تقاضاي مسكن مؤثر است. بر اين اساس پژوهش حاضر با هدف شناخت مؤلفه ­هاي اثرگذار بر رضايت ساكنين مجتمع هاي مسكوني و ارتباط متغيرهاي مؤثر بر افزايش رضايتمندي ساكنين از كيفيت محيط سكونتي تحت تصرف در منطقه دو شهر گرگان مي­ پردازد. رويكرد حاكم بر پژوهش از نوع كاربردي- توسعه ­اي و روش بررسي آن توصيفي- تحليلي مي­ باشد. جامعه آماري پژوهش منطقه 2 گرگان و حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 382 نفر محاسبه شده است. جهت تجزيه و تحليل داده­ هاي بدست آمده از برداشت ميداني و تحليل فضايي آمارها از نرم­ افزارآماريSPSS و روش­ هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و آزمون t تك نمونه ­اي استفاده شده است. نتايج حاصل از آزمون ضريب همبستگي پيرسون نشان مي ­دهد كه ميان متغير بافت كالبدي مجتمع­ هاي سكونتي با مقدار آزمون 0.018- و متغير حس تعلق به مكان ساكنين مجتمع­ هاي سكونتي با مقدار آزمون 0.319- و سطح معناداري صفر رابطه معنادار و مثبتي وجود دارد. همچنين نتايج حاصل از آزمون t تك نمونه ­اي نشان مي­ دهد كه در سطح 95 درصد بين ميزان رضايتمندي ساكنين از كيفيت مسكن با وضعيت دسترسي به خدمات و امكانات، نوع معماري، مؤلفه ­هاي زيست­محيطي و روابط همسايگي مجتمع­هاي مسكوني رابطه معناداري وجود دارد به گونه ­اي كه وجود متغيرهاي مذكور بر ميزان رضايت­مندي ساكنين از كيفيت مجتمع­ هاي مسكوني تأثير گذار است.