بررسي زيباشناختي شعر منوچهر آتشي

A study of Aesthetics of Manuchehr Atashi poetry

زيبايي يكي از مفاهيم پيچيده است كه به راحتي نمي­ توان براي آن تعريف دقيقي ارائه كرد. از سويي زيبايي يك امر مطلق نيست و هر فردي با توجه به معيارهاي شخصي خود امري را زيبا يا زشت مي­داند. يكي از ويژگي­هاي ذاتي ادبيات به عنوان يك هنر نيز، زيبايي است. در اين مقاله به بررسي عناصر برجستۀ موسيقايي، زباني و تصويرساز در شعر منوچهر آتشي و چگونگي ارتباط و پيوند آنها با عاطفۀ شعري پرداخته شده است؛ عناصري كه با ايجاد هنجارگريزي موجب زيبايي شعر شده ­اند. از آنجا كه اشعار آتشي معمولاً نتيجۀ مشاهدات و تجربيات و كشفيات دروني است، نوآوري­ها و هنجارگريزي­ هاي شاعر در بخش موسيقايي، در بخش زباني؛ يعني واژه‌گزيني و هنجارگريزي نحوي و در بخش بهره ­گيري از صور خيال با بسامد بالايي ديده مي‌شود. همچنين شاعر به خوبي توانسته است عاطفه و انديشه شعري را از طريق اين سه بخش ياد شده به خواننده القاء كند؛ بنا بر اين ارتباط مناسبي بين عاطفه شعري و بخش­هاي موسيقايي و زباني و تصويرهاي شعري ديده مي‌شود.

Aesthetics is a complicated concept for which no one can give an explicit definition.It is not an absolute subject and every person can see something beautiful or ugly from different perspectives.one of the inherent feature of literature is beauty. the present article studies musical ,linguistic and imagery elements of Atshi`s poems to show their relationships with poetical emotion,the elements creating beauty through deviations.Because Atashi`s poems originates from internal experiences and inspirations ,innovations and deviations in the musical and linguistic sections ,that is,diction and syntactic deviations are of a high frequency.Moreover, the poet has been able to induce the poetical emotions to the readers very well by these three devices.Thus, there is a proper relationship between the poetical motion and musical ,linguistic and poetical images.