بررسي تطبيقي اساطير در شعر تي. اس. اليوت و فروغ فرخ زاد

از ميان انواع اصلي ادبي، حماسه و اسطوره گستردگي بيشتري نسبت به ديگر انواع ادبي دارند. اسطوره در آثار شاعران معاصر نقش مهمي ايفا ميكند. اسطوره كه براي تبيين و به تصوير كشيدن انگاره هاي ذهني شاعر به كار ميرود، در اشعار اليوت و فروغ نيز ديده ميشود. اين مقاله با واكاوي مؤلفه ي اسطوره در اشعار سرزمين بي حاصل اليوت و ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد فروغ، كاربرد اين آرايه ادبي را در اين دو شاعر ارزيابي ميكند تا تصويري دقيق از انديشه ها و نگرش هاي اليوت و فروغ، كه در اساطير آنها منعكس شده است، را نشان دهد. در اين مقاله، با معرفي و شرح اسطوره دريافتيم كه اسطوره در شعر اليوت و فروغ به چهره هاي اساطيري، باورهاي اساطيري، عناصر چهارگانه، كهن الگوي آفرينش و زن، موجودات فراطبيعي، اسطوره تجديد حيات، و درهم آميزي انسان و طبيعت باز ميگردد و گستردگي اسطوره در اليوت و فروغ يكسان نيست. بيشترين گونه ي اسطوره در اشعار اليوت ديده ميشود. با اين وجود، اليوت و فروغ در باورهاي اساطيري، عناصر چهارگانه، و كهن الگوي آفرينش و زن وجوه مشتركي دارند، اما اسطوره ي انسان و طبيعت مختص اشعار فروغ است.