بازﺷﻨﺎﺳﯽ وﯾﮋﮔﯽ ﻫﺎي ﺳﺒﮏ ﻫﻨﺪي

شعر فارسي در عهد صفوي با نام سبك هندي يا سبك اصفهاني شناخته مي شود. شعري كه در فاصله ي اين صد و پنجاه سال در ايران و هند متداول بود با شعر فارسي دوره هاي قبل، چه از جهت فكر و چه از جهت زبان و شيوه ي بيان، تفاوت هاي آشكاري داشت. ويژگي هاي مهم شعر اين دوره چنين اند؛ فكري: حرمان، جستجوي معني بيگانه، تناقض، انعكاس انديشه هاي عرفاني، مخالف خواني. ادبي: اغراق، ابهام، حس آميزي، تشخيص، تكرار (تكرار مضمون، مصراع، قافيه) ، استفاده زياد از تشبيه مركب، وفور تشبي هات نو، غلبه اسلوب معادله، رواج غزل تعليمي (غزل سرد) ، ضعف در محور عمودي. زباني: ورود واژگان جديد، افزايش بسامد بعضي واژگان، ساخت تركيبات تازه، استفاده از لغات و اصطلاحات عاميانه.