ارزش بلاغي و زيباشناسي صفت

در اين مقاله صفت و نقش‌هاي آن با توجّه به اصول و قوانين دستور زبان فارسي، مورد بررسي قرار گرفته و به توصيف و معرّفي ارزش آن از ديدگاه بلاغي پرداخته شده است و در اين رابطه با نگرش به راه‌هاي زيباسازي و چگونگي شاعرانه نمودن آن در سبك اشعار حماسي، غنايي، تعليمي و اخلاقي و آنچه وابسته به آن است تكيه گرديده و ضمن آوردن واژه‌ها و صفات شاعرانه مورد توجّه قرار گرفته و توضيحات لازم پيرامون آن داده شده است و بر اين مبنا كاركرد صفت از نظر منطقي و دستوري در كلام تخصيص و خاص كردن موصوف مطالبي آورده شده و براي نشان دادن موضوع و فهم بهتر آن شواهدي از شاعران مختلف ذكر گرديده و به آن استناد شده است. بنابر اين آنچه مورد بحث مي‌باشد نگاهي نو با رويكردي جديد پيرامون صفت است تا از اين منظر مخاطب، مفاهيم متناسب با آنچه مورد نياز وي مي‌باشد از اين مقولۀ دستوري دريافت نمايد.

this article has no abstract