سنجش همساني وزني و تحليل عامل اكتشافي تاب آوري شهري از منظر بحران زلزله (مطالعه موردي: شهر ايلام)

با ظهور مدرنيته و در شرايطي كه شهر به عنوان برترين شكل سكونت انساني در حال گسترش است. هر روز گسست­هاي شهري بيشتري در جوامع بروز مي­نمايد ارتقاي تاب­آوري دغدغه مهمي براي شهرها محسوب مي­شود. لذا تاب­آوري در مبحث مديريت بحران مي­تواند به عنوان تولد فرهنگ جديدي براي واكنش به بلايا ديده شود. شهر ايلام نيز به عنوان شهري با خطرپذيري با درجه زياد و قرارگيري آن در منطقه زاگرس سبب اهميت و ضرورت بررسي تاب­آوري گرديده است. لذا روش تحقيق حاضر تركيبي از روش­هاي تحقيق (توصيفي، تحليلي، كتابخانه­اي و ميداني) از ديدگاه تاب­آوري و مديريت بحران اقدام به بررسي موضوع نموده است. نتايج تحقيق نشان داده است ضرايب همبستگيِ روايي هم زمان حاكي از بيشترين همبستگي مثبت در مجموع متغيرهاي تاب­آوري شهري ايلام عامل تأسيسات و زيرساخت شهري با ميزان (800/0) درصد دارا بوده است. همچنين مقدار آزمون Bartlett's برابر (000/0) بوده و مقدار آزمون KMO برابر (203/0) بوده است كه نشان از مناسب بوده داده­هاي مورد نظر جهت تحليل عاملي در نواحي و موضوع تاب­آوري شهري بوده است و تنها 4 عامل توانسته است نقش اساسي در تاب آوري شهر ايلام را ايفا نمايد كه از اين عوامل متغير جمعيت نواحي شهر ايلام به‌تنهايي 5/51 درصد نقش را دارا بوده است.