زيبايي‌شناسي چهره معشوق در تخاطبات عاشقانه در شعر گذشته ايران

Structure and sensational art values In Khaghani's dormitories

سخن گفتن بدون مخاطب و فرض مخاطب چندان معنا ندارد. اين مخاطب است كه چه حاضر و چه غايب روي سخن با اوست و تأثير قاطع بر عناصر سخن دارد و اوست كه زمينه معنايي سخن و شيوه بيان آن را به اقتضاي ظرفيت‌هاي علمي و هنري شاعر تعيين مي‌كند. بر خلاف مخاطب برون‌متني كه خودش انتخاب مي‌كند، مخاطب درون‌متني توسط آفريننده ادبي انتخاب مي‌شود. يكي از اين مخاطبان درون‌متني كه آفرينندة اثر ادبي در شعر آن را مي‌آفريند معشوق شاعر است كه در مخاطبات عاشقانه او را مورد خطاب قرار داده و با او به گفت‌وگو مي‌نشيند. در اين پژوهش‌، نگارندگان تلاش كرده‌اند چهره معشوقي را كه شاعر شعر كهن او را در اشعارش مورد خطاب قرار داده است از منظر زيبايي‌شناسي بررسي كنند. حاصل اين پژوهش آن است كه شاعران براي جذب مخاطب و نيز زيبايي‌بخشي به تخاطبات عاشقانه‌شان از مجموع توصيفات ظاهري و تصويرسازي‌هاي بديع بهره مي‌گرفته‌اند.

It is not possible to speak without the audience and the audience's premise, and this audience, whether present or absent, speaks to the elements, and he determines the context of the meaning of the speech and the manner in which it is expressed in terms of the scientific and artistic capacities of the poet. Contrary to the outsider's choice of the text he chooses, the in-text audience is selected by the literary creator. One of these audiences in the text created by the creator of literary work in poetry is the beloved poet who addresses and talks to her in love with her love affairs. In this research, the writer has been trying to bring her beloved face Whose poet addresses his old poetry in his poems from the perspective of aesthetics. What is the result of this research is that poets have used the combination of visualizations and new imagery to attract the audience and also aesthetize the love favors.