چالش هاي دموكراسي در عراق پس از سقوط صدام

عراق يكي از مهمترين كشورهاي منطقه خاورميانه و همسايه غربي جمهوري اسلامي ايران است. نقشه سياسي عراق نشان مي دهد كه اين كشور بدليل موقعيت جغرافيايي، فرهنگي و ساير شرايط خود از اهميت ويژه اي برخوردار است. اين مقاله به بـررسى چـالش‌هاى دمـوكراسى‌ در عراق مى‌پردازد. جامعة عراق، با توجه به آن كه به تازگي از بند ديكتاتوري و خفقان رهانيده شده است و به سمت دموكراسي در حركت است. در ساختار سياسي عراق نوين قدرت را به شدت متكثر شده است. اين عدم تمركز در شرايط ملتهب و بي ثباتي ها و ناآرامي هاي سياسي در كشور، به خصوص كشوري با تكثر قوميت ها و مذاهب روبروست حل مشكلات را دشوارتر كرده است. عدم انسجام و وحدت بين گروههاي قومي و مذهبي موجب تفرقه و تشت در عراق گرديده است به ويژه اينكه گروههاي خاص در گذشته بطور ناعادلانه اي از امتيازات ويژه اي برخوردار بوده اند و در شرايط جديد از امتيازات و مزيت هاي گذشته محروم شده اند و اين امر موجب نارضايتي آنها از حكومت مركزي گرديده است. به اين عوامل بايد دخالت قدرت هاي منطقه اي به جانبداري از گروههاي خاص قومي و مذهبي بايد افزود. يافته هاي تحقيق حاكي از آن است كه به دليل شكاف هاي قومي، مذهبي و عدم انسجام و وحدت در بين مردم تحقق دموكراسي در عراق با چالش هاي فراواني روبرو مي باشد چرا كه در ميان نخبگان سياسي و عامة مردم زمينه مناسب سياسي و اجتماعي و فرهنگي براي ايجاد دموكراسي وجود ندارد.