بررسي كاركردهاي آيات قرآني در رسايل خواجه عبدالله انصاري

زبان و ادبيات فارسي آن گاه كه از نظرگاه عارفان و صوفيان و با قلم و بيان آنان روايت مي شود، پيوندش با آيات قرآن و روايات بزرگان بيشتر نمايان مي گردد. شيخ الاسلام خواجه عبدالله انصاري (396-481ق) از جملة بزرگترين عارفاني است كه تلاقي مفاهيم عميق عرفاني با آيات قرآني در قالب نثر مسجع، ‌زبان شيرين و قلم شيوا آثارش را جاودانه كرده است. در لابلاي آثار اين عارف حنبلي مذهب همانند بسياري از عارفان ديگر، آيات قرآن كريم به فراواني ديده مي شود كه خواجه به زيبايي به آن ها استناد كرده و از آن ها براي بيان نظراتش مدد جسته است. در اين نوشتار در پي آنيم كه نوع و زمينه هاي اثر پذيري خواجه از آيات قرآن را با مراجعه به آثار به جاي مانده از او بيابيم و نقش قرآن را در بيان مراتب سيروسلوك عرفاني و لطايف روحاني خواجه جستجو كنيم.

this article has no abstract